Ένα πλήκτρο είναι, πατάς off

Δώστου χρυσά, διαμάντια, όλα τ’ αστέρια στον ουρανό. Τίποτε δεν θα αρκέσει τον άνθρωπο. Γιατί πάντα θα αναζητά την θλίψη και εκείνο το κάτι που λείπει. Και τίποτα να μην του λείπει θα “γεννήσει” ένα, έτσι για να αισθάνεται ζωντανός.

Σε μια περίοδο που οι θανάτοι έχουν μειωθεί παγκοσμίως, που πολλές ασθένειες έχουν βρει τον αντίπαλό τους και κάνουν πίσω ολα μάς φαίνονται σκούρα, εγκληματικά. Πανικός παντού, εύκολα.

Μια αλλαγή είναι όλη κι όλη, ένα πλήκτρο. Πατάς off. Ανοίγεις ξανά και επιλέγεις.

Όταν ο Ακιντζί παραδέχθηκε ότι «τους έχει ανάγκη»

Μια κουβέντα είναι αρκετή καμιά φορά για να οδηγηθεί κανείς στο βασικό συμπέρασμα του όποιου προβλήματος. Τα πολλά μπερδεύουν. Continue reading “Όταν ο Ακιντζί παραδέχθηκε ότι «τους έχει ανάγκη»”

Ό,τι κι αν έρθει μαζί σου, κορούλα μου, θα ‘ναι όμορφο

Δεν της αρέσει το πρωινό ξύπνημα. Έχει νεύρα. Μόλις πιεί την προτελευταία γουλιά από το γάλα (αφήνει πάντα κάτι πίσω, τύπου “καφές”) ρίχνει ένα χαμόγελο και τα ξεχνάει όλα. Continue reading “Ό,τι κι αν έρθει μαζί σου, κορούλα μου, θα ‘ναι όμορφο”

Ράδιο Πρώτο, κοντά σου από Δευτέρα

Άμα αγαπάς κάτι πολύ δεν σ’ αφήνει να τ’ αφήσεις. Αυτό συμβαίνει και με το ραδιόφωνο, το οποίο ραδιόφωνο θέλω να σας πω δεν ήταν ποτέ στις επιθυμίες μου μέχρι και πριν από λίγο καιρό.

Σπούδασα δημοσιογραφία για να γράφω σε εφημερίδα. Ήταν κάτι σαν όνειρο μεταπτυχιακό. Πώς είναι τα παιδιά που σου λένε “όταν μεγαλώσω θέλω να γίνω δασκάλα”; Ή ποδοσφαιριστής, τραγουδίστρια και χίλια δυο. Εγώ, ολοκληρώνοντας το πτυχίο μου στο Πανεπιστήμιο Κύπρου και έχοντας αποφασίσει ότι θα κινηθώ στο χώρο της δημοσιογραφίας είπα, λοιπόν, ότι αυτό που με εκφράζει είναι η ρομαντική, διαχρονική, εφημερίδα.

Να όμως που καμιά φορά η ζωή δεν τα φέρνει ακριβώς όπως τα υπολογίζουμε. Σχεδόν ποτέ τώρα που το σκέφτομαι. Και να που το ράδιο μπήκε στην καρδιά μου…

Να’ μαι λοιπόν εδώ κάνοντας το απόγευμα Παρασκευής και το πρωινό Σαββάτου μια μίνι φάση προγραμματισμού για τη Δευτέρα.

Η εβδομάδα αρχίζει λοιπόν με Ράδιο Πρώτο 99.3.

Θα σας περιμένω με μεγάλη αγάπη και χαρά λίγο μετά τις 12.00 το μεσημέρι.

Φιλικά,

Δόνα

Μικρές σκέψεις, μεγάλα λόγια

Είναι πολύ εύκολο να τα παρατάς. Δυο λεπτά θες. Το πολύ. Εκεί που απογοητεύεσαι περισσότερο είναι θαρρώ, όταν οι καλές σου προθέσεις πάνε στον κάδο. Φεύγουν, εξαφανίζονται. Σαν να μην υπήρξαν ποτέ.

Είναι και οι πιο αισιόδοξοι που λένε, κάντε το καλό και θα έρθει να σας βρει.

Άβολη στιγμή να αλλάζει η κοσμοθεωρία σου.

Δύσκολο να αποδεχτείς το μη αποδεκτό.

Δύσκολο να πιστέψεις στο καλύτερο. Για λίγο τουλάχιστον. Μέχρι να σηκωθείς ξανά και να κάνεις εκείνο το πρώτο δύσκολο βήμα.

Μικρές σκέψεις, μεγάλα λόγια.