Κανείς δεν ξέρει, κράτα το κεφάλι ψηλά

Περιμένοντας να νοιαστεί κανείς για σένα και για τα όσα δικαιούσαι είναι σαν να περιμένεις τον ήλιο να δύσει από τις έξι το πρωί. Η μέρα πάει, η ζωή κυλάει και περιμένεις εσύ εκεί. Κι εκεί που παίρνεις τα πάνω σου και πιστεύεις στον εαυτό σου γιατί «ξυπνάς» εκεί να δεις τα βλέμματα τα όλο υπονοούμενα και τον χλευασμό.

Σας μιλάω έχοντας τα βιώσει. Ντροπαλό κορίτσι που φοβόταν να μιλήσει. Κάπως έτσι θα μπορούσα να με περιγράψω. Τίποτα δεν θα προσφέρει στον εαυτό της ένα κορίτσι σαν αυτό. Θα υπηρετεί για τους άλλους. Δεν θα βοηθά, δεν θα συμπαραστέκεται, θα υπηρετεί. Και έρχεται εκείνη στιγμή που ο διακόπτης ανεβαίνει, το βλέμμα κοιτάει λίγο πιο ψηλά. Οι άλλοι δεν βλέπουν αυτό που ζεις. Μόνο την αλλαγή. Ίσως να σε περιφρονήσουν, ίσως και να πειραχτούν. Κανείς δεν ξέρει τι περνά ο άνθρωπος μέσα του. Πόσο χαρά ή λύπη μπορεί να έχει εκεί. Όλοι όμως ξέρουν να κρίνουν και να κατακρίνουν. Όλοι είναι ειδικοί σ’ αυτό. Κι εγώ, κι εσύ και όλοι μας.

Συνοψίζοντας ένα άρθρο με περιεχόμενο που όσο μεγαλώνει τείνει να γίνει πιο λυπηρό, αυτό που θέλω να σας πω είναι αυτό με το οποίο ξεκίνησα.

Μην περιμένετε, κανείς δεν ξέρει.

Φιλικά,

Δόνα

Y.Γ: Παρακαλώ μοιραστείτε αυτές τις σκέψεις με έναν άνθρωπου που ίσως να του φτιάξετε το βράδυ με ένα share!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s