Πατέρας δύο εβδομάδων

Μπορείτε να με πείτε αχάριστη, καθόλου δεν θα με αγγίξει. Είναι φορές, όμως, που οι βουλευτές μας, οι αντιπρόσωποι του λαού όπως χαρακτηρίζονται δεν παίρνουν στα σοβαρά θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Σαν να μην αφορούν και στους ίδιους ή στους φίλους και συγγενείς τους. Δεν θέλω να μου παρουσιάσετε ομιλίες σας κυρίες και κύριοι, που να αποδεικνύουν το αντίθετο, γιατί στην πράξη είναι που κρίνω και στην πράξη είναι που μπορείτε να με κρίνετε κι εσείς.

Δύο εβδομάδες άδεια πατρότητας; Σοβαρά. Δύο εβδομάδες.

Δεν είναι αρκετές.

Χαίρομαι πραγματικά που έστω και τόσο αργά έγινε νόμος το αυτονόητο και μπράβο στις/στους πολιτικούς που το προώθησαν, ενδεχομένως με επιμονή και πείσμα.

Ένα μπράβο και στο κουράγιο που είχαν όλοι αυτές οι μπαμπάδες τόσα χρόνια στην Κύπρο οι οποίοι έπρεπε, είτε να χρεώνονται ετήσια άδεια για να βλέπουν το μωρό τους τις πρώτες μέρες της ζωής του, είτε να μπαινοβγαίνουν απ΄ το νοσοκομείο -και μετέπειτα το σπιτι- στο γραφείο προφανώς με τύψεις.

Τι να σας πω, μπράβο στο κουράγιο σας.

Κλείνω με την ελπίδα ότι οι δύο βδομάδες, ένα milestone όπως λένε στη αγγλική γλώσσα, θα γίνουν και τρεις και τέσσερις. Τόσο που να επιτρέπει στον πατέρα να «δένεται»  με το παιδί του και να χαίρεται εκείνες τις πρώτες ανεκτίμητες στιγμές μαζί του.

Που ξέρετε; Ίσως το σωστό ξεκίνημα και η αντίληψη του ιδίου πως έχει μια τεράστια ευθύνη απέναντι σε αυτό το μωρό να τον κάνει στο μέλλον ακόμη πιο ευσυνείδητο σε καταστάσες. Κάπως έτσι αποφεύγεις δυσάρεστα κοινωνικά ζητήματα. Πράττοντας απ’ την αρχή. Στο πριν από και όχι στο αν.

 

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s